„Jan Cybis – wielki malarz z małego Wróblina”

INNOWACJA PEDAGOGICZNA

„JAN CYBIS – WIELKI MALARZ Z MAŁEGO WRÓBLINA”

– EDUKACJA REGIONALNA Z ELEMENTAMI ARTETERAPII

NA ZAJĘCIACH OPIEKUŃCZO-WYCHOWAWCZYCH

WWSE.ZSiP.90.13

Wprowadzając edukację regionalną do zajęć opiekuńczo-wychowawczych umożliwiamy wychowankom niepełnosprawnym intelektualnie rozwijanie wiedzy o kulturze własnego regionu i jej związku z kulturą narodową oraz nawiązanie kontaktu ze środowiskiem lokalnym w celu wytworzenia bliskich więzi.

Osobowość i charakter każdego dziecka formowana jest przez bodźce napływające z otaczającego świata. Często jest on dla nich niezrozumiały a pomocna w rozumieniu rzeczywistości może być sztuka, która rozbudza myślenie i emocje, ukazuje piękno oraz mobilizuje do twórczego działania w życiu. Dzieci niepełnosprawne intelektualnie bardzo często odczuwają potrzebę wyładowania narastających emocji, które utrudniają im życie, prowadzą do frustracji i sprzyjają agresywnym zachowaniom, dlatego szczególnie w ich przypadku warto stosować terapię sztuką, ( najlepiej plastyczną ), ponieważ daje ona możliwość wypowiedzi bez używania słów pisanych czy mówionych, z którymi te dzieci mają problem.

Głównym kierunkiem innowacji będzie edukacja i terapia poprzez zabawę.

Innowacja będzie rozpoczęta w styczniu 2014 roku i będzie obejmowała zajęcia opiekuńczo-wychowawcze do końca roku szkolnego 2013/2014r.

Cele główne:

- zapoznanie wychowanków z życiem i twórczością Jana Cybisa oraz jego związkiem z naszym regionem,

- umacnianie więzi z regionem, krzewienie lokalnego patriotyzmu,

- zainteresowanie wychowanków działaniami plastycznymi i zachęcenie do czynnego udziału w życiu artystycznym,

- integracja wychowanków i wychowawców wokół działań artystycznych,

- wyzwalanie poczucia radości tworzenia,

- utrwalanie zasad odpowiedniego zachowania w miejscach publicznych ( muzeum ).

Cele szczegółowe:

- bogacenie słownictwa związanego z tworzeniem dzieła plastycznego ( nauka czytania poprzez zabawę z wykorzystaniem zmodyfikowanych elementów metody Glenna Domana stosowanej od kilkunastu lat w naszym ośrodku, na zajęciach realizowany będzie I etap:czytanie globalne w oparciu o plansze tematycznie związane z zajęciami ),

- poznawanie etapów tworzenia dzieła plastycznego,

- poznanie miejsca urodzenia i zamieszkania Jana Cybisa,

- wykonanie prac plastycznych inspirowanych twórczością Jana Cybisa,

- wzbogacenie się ośrodka o stały element dekoracji korytarzy,

- spotkanie z poetką Elżbietą Dziewońską – autorką wierszy o Janie Cybisie,

- wycieczki edukacyjne: Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu, Wróblina ( miejsca urodzenia i  zamieszkania Jana Cybisa ), Muzeum Regionalne w Głogówku.

- udział w Gminnym Projekcie Edukacyjnym "Nowe oblicze Jana Cybisa. Piknik artystyczny we Wróblinie"

 

„ A JA MAM PSA…"

„ A JA MAM PSA…– elementy biblioterapii i dogoterapii

na zajęciach rewalidacyjnychw oparciu o wybrane

utwory patronki ośrodka Wandy Chotomskiej.”

WWSE.ZSiP. 83.12

 

„Uczenie się jest nagrodą, a nie karą, jest przyjemnością, nie obowiązkiem. 
Jeżeli nie bawisz się świetnie i twoje dziecko nie bawi się świetnie – przerwij. Robisz to źle.”
 Glenn Doman

Niepełnosprawność intelektualna stwarza uczniom wiele problemów utrudniających samodzielne i aktywne funkcjonowanie zarówno w środowisku domowym jak i szkolnym. Zasadniczym celem w pracy biblioterapeutycznej z dziećmi niepełnosprawnymi intelektualnie jest kształtowanie właściwych postaw. Aktywizacja uczniów odbywa się poprzez słuchanie krótkiego tekstu czytanego przez nauczyciela. Dobierane teksty muszą być krótkie, interesujące i oddziaływać wielozmysłowo. Punktem wyjścia wyzwalającym aktywność uczniów jest odpowiednio dobrany tekst literacki. Dogoterapia opiera się na wykorzystaniu w terapii osób niepełnosprawnych kontaktu ze zwierzęciem – psem terapeutą. Pies okazuje zainteresowanie tym, co dziecko robi, czeka cierpliwie, gdy skończy ono pracę. Dziecko chętnie wykona zadanie dla psa, tym bardziej, że zwierzę, np. szczekaniem lub podaniem łapy, nagrodzi je za podjęty wysiłek. Pies przyciąga uwagę, inicjuje przyjacielską zażyłość, jego obecność likwiduje niepokój, złość i depresję. Pies sprawia, że dziecko czuje się bezpiecznie, co osłabia jego zachowania opozycyjne. Pies jest idealnym towarzyszem przy czytaniu, ponieważ przy nim obniża się ciśnienie krwi, dzieci rozluźniają się i uwalniają od niepotrzebnego napięcia i stresu.

Głównym celem innowacji jest wspomaganie wszechstronnego rozwoju dziecka na miarę jego możliwości i potrzeb.

Cele szczegółowe:

  • nauka czytania poprzez zabawę z wykorzystaniem zmodyfikowanych elementów metody Glenna Domana.
  • rozbudzanie zainteresowań czytelniczych
  • rozbudzanie empatii
  • dostarczanie wzorców pozytywnych zachowań
  • kształcenie poczucia własnej wartości
  • poszerzanie zasobu słownictwa i wiadomości
  • kształcenie koncentracji uwagi
  • poprawa artykulacji
  • formułowanie logicznych wypowiedzi na dany temat
  • motywowanie do podejmowania różnych form aktywności; rozwijanie ekspresji słownej, ruchowej
  • rozwijanie umiejętności współpracy w grupie
  • nabywanie umiejętności opiekowania się, wychowywania i komunikacji z psami
  • wpojenie zasad bezpiecznego zachowani wobec psów

GW

Edukacja ekologiczna

EDUKACJA EKOLOGICZNA

NA ZAJĘCIACH OPIEKUŃCZO-WYCHOWAWCZYCH

Numer rejestru – WWSE.196.11


Edukację ekologiczną należy rozpocząć już od najmłodszych lat, bowiem predyspozycje ukształtowane w wieku szkolnym odznaczają się wysokim stopniem trwałości. Wiek szkolny sprzyja kształtowaniu takich uczuć jak: miłość do przyrody, troskliwość wobec żywych organizmów i związane z tym pragnienie ich ochrony i pielęgnacji. Bezpośredni kontakt z przyrodą ułatwi dzieciom niepełnosprawnym intelektualnie wytworzenie tych związków i uczuć. Istnieje szansa emocjonalnego wiązania dzieci z ideą ochrony środowiska, jak również kształtowania praktycznych zachowań we własnym otoczeniu. Poszanowanie przyrody, najbliższego otoczenia i środowiska wpływa na wszechstronny rozwój osobowości dziecka. Już sam kontakt z przyrodą wywołuje uczucia opiekuńcze wobec niej. Jeżeli dziecko wykazuje intensywne zainteresowanie roślinami i zwierzętami oraz zjawiskami przyrodniczymi to równocześnie kształtuje się w nim silne i trwałe uczucie do najbliższego środowiska.

Działania wychowawców grup wychowawczych, podczas zajęć opiekuńczo-wychowawczych są niepowtarzalną szansą kształtowania nowych przyjaznych naturze postaw. Ich zadaniem jest stwarzanie dzieciom takich sytuacji, aby mogły podejmować konkretne działania na rzecz środowiska i dzięki temu zmieniać swój stosunek do otaczającej przyrody.

 

Głównym celem innowacji jest wyposażenie dzieci niepełnosprawne intelektualnie w niezbędne sprawności, umiejętności, nawyki i wiadomości w zakresie edukacji ekologiczno-zdrowotnej. Podczas zajęć popołudniowych w grupach wychowawczych jest wiele okazji do rozbudzenia wrażliwości ekologicznej. Obejmuje ona zaznajomienie dzieci ze światem roślin i zwierząt, z przyrodą nieożywioną a także nauczenie ich dostrzegania i przeżywania piękna przyrody oraz właściwego zachowania się w nim. Szczególną uwagę należy zwrócić na rozwijanie u dzieci szacunku i poczucia odpowiedzialności za stan i pomnażanie zasobów naturalnego środowiska, wrażliwości na środowisko przyrodnicze, szacunek do niego, racjonalne korzystanie z jego zasobów.

Cele szczegółowe:

  1. Poszerzenie wiedzy przyrodniczej i ekologicznej wychowanków
  2. Wymienianie i rozpoznawanie wybranych gatunków roślin i zwierząt
  3. Zachęcanie do wyboru zdrowego stylu życia
  4. Ciekawie i aktywne spędzanie czasu wolnego
  5. Rozbudzenie zainteresowań przyrodniczych
  6. Uczenie poszanowania przyrody
  7. Uwrażliwianie na konieczność ochrony środowiska naturalnego
  8. Wdrażanie do oszczędzania wody, energii elektrycznej i cieplnej
  9. Uświadamianie znaczenia wody dla utrzymania życia na Ziemi
  10. Rozwijanie refleksji nad tym, jak żyjemy, jak działamy i jakie są skutki naszej działalności dla środowiska
  11. Zachęcanie do podejmowania działań proekologicznych w najbliższym środowisku
  12. Podejmowania próby przekazywania pozytywnych wartości osobom ze swego najbliższego otoczenia
  13. Wykorzystanie zdobytych wiadomości w tematycznym turnieju ekologicznym

 

ROZPOZNAJEMY ROŚLINY

  •       ROŚLINY ZIELNE
  •       KRZEWY
  •      DRZEWA
 
DBAMY O ROŚLINY
ZAKŁADAMY KWIETNIK PRZED SZKOŁĄ
ROZPOZNAJEMY ZWIERZĘTA
DBAMY O ZWIERZĘTA
SPRZĄTAMY ŚRODOWISKO
NASZE PRACE


Terapia kontaktowa z udziałem psa

TERAPIA KONTAKTOWA Z UDZIAŁEM PSA NA

ZAJĘCIACH REWALIDACYJNYCH W KLASACH I-III

SZKOŁY PODSTAWOWEJ

NUMER REJESTRU – WWSE.197.11

Innowacja została rozpoczęta w klasach I – III szkoły podstawowej 1 września 2011 roku. Dogoterapeuta oprócz przygotowania pedagogicznego (oligofrenopedagogika) posiada uprawnienia zoopsychologa i tresera psów. Pies, który pracuje z dziećmi posiada aktualne świadectwo zdrowia, tytuł Psa Terapeutycznego I i II stopnia. Zajęcia z udziałem psa, prowadzone w formie zabawy są dla dzieci czymś nowym i atrakcyjnym. Gdy z zajęciach uczestniczy pies to dzieci dłużej i chętniej ćwiczą, a wykonywanie zadań sprawia im wiele radości. Pies towarzyszy dzieciom w zabawach oraz w czasie wykonywania powierzonych zadań. Scenariusze zajęć zostały utworzone na podstawie indywidualnych programów nauczania z uwzględnieniem programu nauczania dla klas I – III szkoły podstawowej obowiązującym na tym etapie nauczania oraz potrzeb naszych dzieci (konsultacje z wychowawcą i logopedą).

Głównym celem innowacji jest stymulowanie i usprawnianie rozwoju funkcji psychomotorycznych, wyrównywanie braków, zaległości w wiadomościach i umiejętnościach szkolnych oraz eliminowanie niepowodzeń z płynących z nich konsekwencji emocjonalnych i społecznych. Do planowanych zajęć terapeutycznych dobrano odpowiednie środki dydaktyczne, które dostarczają dzieciom określone bodźce wzrokowe, słuchowe, dotykowe w celu ułatwienia im poznawania rzeczywistości. Usprawnia to proces nauczania – uczenia i wpływa korzystnie na efekty końcowe terapii.

Etapy właściwej pracy terapeutycznej sklasyfikowano w grupy:

  • ćwiczenia wspomagające rozwój apercepcji,
  • ćwiczenia kształtujące orientację przestrzenną,
  • ćwiczenia rozwijające samodzielność,
  • ćwiczenia rozwijające sprawność ruchową i koordynację ruchowo-wzrokową,
  • ćwiczenia doskonalące umiejętność liczenia,
  • ćwiczenia wspomagające umiejętność syntezy i analizy,
  • ćwiczenia wspomagające umiejętność klasyfikacji,
  • ćwiczenia wspomagające umiejętność rozpoznawania i nazywania kolorów,
  • ćwiczenia wspomagające myślenie przyczynowo-skutkowe i rozwój
  • umiejętności przewidywania,
  • ćwiczenia wspomagające rozwój mowy,
  • ćwiczenia wspomagające naukę i usprawniające technikę czytania.

Podkategorie

    GTranslate

     
    images2016 
     
    images
     
     
     epuap
     
     bezpieczna szkola
     
     
     

     

    stowarzyszenie za_glosem_serca

     fsnt

     

     

     

    licznik

    Odwiedza nas 15 gości oraz 0 użytkowników.

    Polub nas na Facebooku